|
|
|
( 10.07.2010 )
|
|
|
|
( 28.06.2010 )
|
|
|
|
( 17.06.2010 )
|
|
|
|
( 17.06.2010 )
|
|
|
|
( 13.06.2010 )
|
|
|
|
( 07.06.2010 )
|
|
|
|
( 27.05.2010 )
|
|
|
|
( 27.05.2010 )
|
|
|
|
( 13.04.2010 )
|
|
|
|
( 05.04.2010 )
|
|
|
På banedans i Kristiansand
|
|
Toppkategori
Reisebrev
|
Forfatter: Fat Tony
|
Publiseringsdato: 27.01.2003 12:41
|
|
Sumaren va komen. Me hadde sete lenje på Gamlabryggjo. No skulle ein på turne og skjebma seg ut
|
På Banedans i Kristiansand med
Badnafakte.com
Del I – Me e framme
Ja so set ein no her igjen då, og skriv eit slekt hersens reisebrev frå hjelpalause tura ein absolutt ska ha med seg for å ha nåke å skryta tå når ferien e øve. Kunne lika godt kjøpt ei heilmugga mannabrus og sete heima med kassettspelar og brukt pengane på nåke vetigt, men da va no kjekt lell.
Capoen va sendt i førevegen via Stavanger for å væra ute i god tid og varsla vår ankomst. Når me kom fram viste han allereie kor begge polutsala i Kristiansand låg, om ikkje meir. Utanom da va byen varsla og me va klar te å reisa.
Chip & Dale hadde pakka og sto i startgropa. Dei venta bere på beskjed frå oss andre når me va på veg me ti øve elleve ferjå. Men med i følje va sjølvsagt Don Juan de Valestrand.
Johnny Ola og Fat Tony hadde vore so heldige og fått låna bil av Super Jarln i og med at den elles ufeilbarlege Ladaen braut samen i siste litn. Detta va stas og håpet om å komma fram i tide steig jamt med elendige værvarsel som tikka inn.
Desse karane hadde alt på stell og var ute i god tid etter at frityr frukosten te Johnny var fortært. Godt å få i seg nåke grisamat før ein legg ut på ein slek helsesam tur.
No skulle dei bere henta ”Jentena” Don Juan og Tøysejentå hans. Dei hadde på ein eller an uforklarleg grunn klart å pakka ferdig. Lura på om Marye hadde ein finger me i spelet. DJdV skulle bere henta portemoneen sin i bilen. Du veit den i fin brun lær, med silkefor og fin pynt. Bilen va sjølvsagt ikkje dar og no va pannikken i gong. ”Da e faen brenne meg verre enn kvinnfolk” skreik ein stor kropp i framsete. No gjekk da varmgang i mobiltelefona og snart va me på veg te Raknes for å finna att bilen te Pappen. Te Raknes e da veldig fine veia……
Portemoneen låg sjølvsagt ikkje i biln heller og no kokte da både her og der.
Kennethn vart vekt og han hadde full kontroll øve kor me kunne finna både billetta og portemone. Han hadde lagt dei på hittegodskontoret so hidn kunne få dei att når han kom heim. Da ska han ha den godaste DHdV, da e ikkje bere han som tenkje med ræve. 1 (ein) time seinare va me kome oss av garde.
På Trengereid møtte me endeleg Chip & Dale so me fekk utveksla litt CD’ar før me tok ut. Såddle gjekk og humøret va igjen stigande. Snart nærma me oss Ferjå på Kvanndal/Utne, nåke me hadde gledd oss nåke heise te. Alltid stas å kjøra ny ferja. Brått kom me rundt et nes og dar låg ho!!! Jubeln stod i taket, nasale lyda, skrik og hyl ville ingen ende ta. Heilt te me såg navnet på ferjå………
”M/F Hardingen”. Me lo so tårena trilla og alle inkludert tøysejentå trur eg fekk ein dråpe i brokje. No va da nestn slåsting om å koma seg først ut or biln og inn på dritarane for å prøva ut fasilitetane på denna fina ferjå. Don Juan de Valestrand-
Strike one!!!!
På ferjå traff me kjensfolk som òg hadde tenkt seg på Banedans. Da va Bekkjafararn og Kåno som sku på besøk te Huldå. Ettepå viste da seg at me havna bak dei og dar vart me liggjande heile vegen te Evje.
Snart forsvann ferjå i horisonten, me passerte Odda, for øve fjeddle og tok fat på Setesdalen. Chip & Dale låg bak oss og når dei ved ein anledning kom ut or ein tunnel, såg dei rett inn i ei rumpa. Detta va stas og da peip i mobiltelefonane. Karane i framsete kjente no vist alle som budde nerøve daln slek so dei sat å preika. Om Britå på Bakkaleite som møste mann sin unna krigjen og so hadde titt og ofta besøk tå Johannesn i Jonahålo. Han som va utomma dei Sø og som aller gav seg ti ta å vøla noreveggjen på løå….. osv osv. Dei viste te og med kem som hadde vore skytebas på alle tunnelane me passerte og kem dei alle va utonna. Og vel so da. I baksetet låg turtelduena og sov, mens dei framme song for full hals te The Beatles. Me rakk og et sjåførbyte i og med at glosane og tyskara, Campingvogne og bobila vart verre og verre.
På Evje gjekk me og handla (Dale viste at dei selde Hansa her) og me fekk i oss ein matbete. Første solide måltid med grisamat for dagen. Nåken pressa da nerpå med Hottdoggs te dessert. No sku jentå som egentlig e gut endeleg få væra gut igjen og kjøra siste etappe te Campingplassn. Dei andre 3 koste seg me snope dei hadde fenje på butikken. Telefon kom fram igjen og overnatting for kvelden vart ordna ein time før annkomst. Capoen vart varsla og ein tårevåt tekstmelding fortalde at me hadde redda natte for den karn. Trudde han.
På hyttå fant me oss godt te rette og snart var me på veg te bydn for å ta oss opp på puben te Huldå ”Ja Vel”. Et navn som e steikjande bra når ein skal spørja tøysejenta ette vegen. ”Nei no blei eg så flaue atte, dokkor finne sikkert fram nå”
Dei fleste av oss vart verande på puben resten tå kvelden og her møtte me igjen både Bekkjafararn, Kåno, Huldå og Capoen. Huldå ordna endåte rabatt på dagens supa og andre import supe. Capoen kom dinglande med ”Løvås Match baggen” sin med ei tørr trusa oppi og lette ette hjarterom og husrom.
Me tok nattbussn heim og snart va alle i sin skjønnaste søvn utnom Capoen som låg på golvet utn dyna og med ein snorkande stor kropp på den eina siå, ein fisande kropp øve seg, to fnisande tøyseguta på den andra og knirkelyda frå naborommet. Endå godt me hadde vindauga på vidt gap.
Dagen etterpå stod me tidleg opp for å rydda og sjekka ut før elleve. For so å sjekka inn på den sama hyttå 3 tima seinare…… Shit happens. Men me tok da med godt humør. I mødlåtie hadde me fått i oss mat, rydda og vaska hyttå, kvilt oss litt på strande og fått ein leksjon i korleis ein spyr ein liter cola lengst mulig i full offentligheit. Ein prestasjon som vart tatt imot med trampeklapp, både frå oss på strande og ein forsamling Bærumsblære bortom.
Tilbake i hyttå satte to av karane seg ner med suttlevattn og Ghettoblastern te Luca. Ein gjekk for å kvila seg og nåken kjørte innøve for å kjøpa mannabrus, leika og ein fin sauaplakat. Etter ei stund med relativt høg musikk på anlegget vårt begynte da å livna te i nabohyttena. Da va eigentleg aldri i tvil om kem so styrte showet i nabolaget vårt. At me var heltane e vel å ta for hardt i, men da va ikkje so mykje som skulle te for å få opp geipen på pappagutta frå Bærum og Oslo sin betre vestkant. ”Dere er litt av noen fyrer”
Da va ikkje for vel begynt å pikka liv i dei hine før me hadde fotballkamp på parkeringsplassn. KISS vs. VHFK eina laget i flotte KISS t-skjorter og da andre i dei fabelaktige draktena til Valestrand Hjellvik. Han største kroppen på banå tok ein finte, ein dragning og nåke so ligna på et løp og snart va da jamt slutt. KISS vant 3-1. DJdV fyrte av garde et velplassert skot og plutseleg sat Capoen med et halvt glas mannabrus i fjeset og i fanget. Heldigvis for han hidn havna balln onna ein bil etterpå slek at Capoen fekk telja te ti to gonga. DJdV fekk nye forsøk og denne gongen va da den blankpolerte ræve te Don Fat Tony som skulle te pers.
Att han bomma på tre forsøk har vel nåke med å gjera at han var full i lått og litt på ein snurr og ikkje at målet var for lite. Større sjansar får han vel neppe igjen.
Musikken frå Naboane økte på og me følgde opp med Rammstein, KISS, Twisted Sisters, Salhuskvintetten, Syltekassetten og til slutt Iron Maiden. Snart var da fullt framføre hyttå vår og eit bord overfylt av tom Hansa emballasje fekk besøk nokre CB’ar og ein eller to stygge Ringnes. Detta førte med seg at eit stort Hansa skilt vart klistra på rutå te naboane med tapen som Chip hadde kjøpt. ”Ein veit no aller, da kan væra godt å ha” Han fekk faktisk rett, men å kjøpa fira rulla med tape når ein e på ferie e vel i drøyaste laget. Sjølv for ein Ingeniør aspirant.
Tie nærma seg for å reisa inn te bydn og koma seg opp på banå. Turtelduena vart verande igjen av mangel på billetta og oss andre karane tok ut. Bussturn inn til byn skulle snart visa seg å bli et av høgdepunkta på turn. 5 tøyseguta frå Valestrand i baksetet, gira på konsert og at tankane gjekk mot den hjelpalause buss underhaldningen me hadde hørt dagen i forvegen. Fulla tøysejente frå Oslo som remja på Tore Tang o.l. i 10 min i strekk.
No skulle da verta andre bolla. Karane tok tonen og stemte i. Ein etter ein kom gromlåtane som perler på ei snor ”Ferja i frå Breistein” ”Kleivelandssongen” ”Bort i Bakkjen” diverse Valestrandssonga og sjølvsagt ”Pølsna hennar Magnhild”. Eg har aldri før hørt han so samstemt, fin og me ein slek innlevelse som på denne bussturn. Me nærma oss byn men slutta ikkje å synga for da. ”No har me skjemt oss ut igjen” ljoma ut i bussn og då klarte ikkje resten av passasjerane meira. Nåken sat krokrygga og lo, nåken snudde seg rundt og begynte å klappa og fleire vart med på syngingen. Me fekk til slutt applaus og da var faktisk folk som kom bort til oss på banå før konsertn og takka for underhaldningen. Snart va da ingen i Kristiansand som ikkje hadde høyrt om Valestrand, Bakkjen, Ferjå, Magnhild, Ole Bull og kor han kom ifrå. Lysøen…. Eat your hart out!!!
Del II – På Banedans
Me fekk ein etterlengta migepause dar me byta på å sjå ette snutn og so va da te å stempla inn. Detta gjekk føre seg nesten utn dramatikk vist ein ser bort i frå replikken ein velbygd kropp klarte å lira i frå seg te tøysedamo som tok imot billettane. Vidare gjekk me gjøno skog og mark og snart va me oppe på banå. Svolten hadde begynt å nerma seg og dei grådigaste i føljet vart ståande attmed matteltet i lengre tid. Her gjekk da nerpå Mexicanske lefse med kjøttdeig og løyen sos, to i slengen. Andre kjøpte Chip-Chop mat.
Johnny Ola og Dale gjekk i blådress og fekk mykje skryt for da. Fat Tony var stivpynta i VHFK drakt og fekk endå meir merksemd for da. Me satte oss ner på grusen med pisselunka CB i plastglas og trudde da sku væra slek. Haude stakk håve bortom te oss so me fekk lira av oss nåke skitpreik. Før me viste orde av da sat dar ei 68’ar dama i fange på han Johnny Ola og blådressn var brått full i øl. Dame i den aldern har ein tendens te å te seg litt løye når dei får litt suttlevattn i glase, men mann hennar va snart borte og fekk ho på beina att. ”Slekt som skjer” sei me og rista på håve. Rett ettepå tilbyr han resten tå pizzaen deira til oss, ein halv Peppes. Kjempegreie tenkte me, men da gjorde dessverre kjeringe hans òg. Ho måtte sjølvsagt hjelpa te og snart sat me og togg på pizza full i grus.
Bekkjafararn og Kåno kom trakkande og me fant ut at da va på tie å trekkja framøve. Me fekk nåken relativt gòe plassa og ventetie gjekk med til å trekka opp stemningen dar me stod i ring og sang ”Bort i Bakkjen” Detta likte vist han karn David Bowie frå England som skulle spela opp te dans denne kvelden og kom på scenå før me forvel va ferige. Konserten kan de heller lesa om i Bla. Den tek me ikkje oppatt her men me kan sei at da va sværa greie og fela liv. Ein østlending hadde vist fått ei fotballdrakt i tryne to gonga onna ekstranummeret. The rise and fall of Siggy Stardust and the spiders from Mars.
Lika kjekt va da ikkje når me skulle ut att. Med 10 000 sindige sørlendingar framføre seg klarte ikkje ein pissetrengt og tørst Johnny Ola å styra seg lenger. Glosane haggla og ein lystig sørlending fortalde oss at alle sku få koma ut, også folk frå Bergen. ”Kor ti vart Bakkjen Bydn” tenkte me og rista på håve. Me kom oss til slutt ut og neratt te rutebilstasjon dar me fekk strekkja ut såre bein. Ja, alle bortsett frå ein då. Prinsen frå Bakkjen hadde blitt Shanghaia av ei tøtta frå oppom feriste då me gjekk øve brune. Han såg me ikkje igjen den natte, men til gangs litt utpå morningen. ”Di ditt didididid di di di….” 3 tima i strekk!!!?!
På bussn heimat møtte me selvfølgelig nåken tå Østlendingane som hadde tatt turn med oss før på dagen. No forventa dei endå meira underholdning, men karane va trøtte. Kun to vers av ”Pølsna hennar Magnhild” e ikkje nåke å skriva heim om. Men ein kar va ikkje vanskeleg å be og han tok øve Showet på eigen hand. ”They all hate us, we don’t care” var blitt ein ny hitt. Avslutningsvis dingla han i ei stong i taket og sa te dei ”No kan du reisa heimat te ho mor di og fortelja ho at du har vore i Kristiansand og sett Julius”. Ikkje et auga var tørt ette den seansen, men at stonge klarte vekte e endå ei gåta.
At han hidn ikkje kom heim den natte satte i alle fall Capo Pezzio umåteleg stor pris på. Endeleg sku han få ligga i ei seng og denna natte tok han og i bruk dei dynena som låg i skapet. Sårt tiltrengt søvn for ein utsletn tøysegut. Apekattn hadde kjøpt seg ginsengvattn på bensinstasjon og stakk innom naboane på nachspiel. Dar gjekk da toppen ein halv time før han hadde lurt med seg nesten heile gjengen inkludert to tøysejenta frå Os på nattbading. Alle vestlendingane hadde sjølvsagt kome seg i badebrok og uti lenge før dei andre i da heila tatt våga å fukta littlatåne. ”Dere er gærne” ropte dei frå strande. Tøysejentena parerte med ”Då sku de vore med oss når me laga rutsjebana i frå Folgefonne og uti iskalde fjellvatten” So va da endeleg klart for putn og alle låg i sin skjønnaste søvn.
”Di ditt didididi didi di di….” Klokko e gud veit ka? Elleve elle nåke sånt? Dar kjem hidn ramlande inn dørane mens han prøve å synga nåke som kan minna om Siggy Stardust. Rota rundt i heila huse ette sovepøse, skøyteledninga, pils, musikk. mobiltelefon og ghettoblaster. Hoppa oppi alle sine senge og trur at da ska væra sånn. ”Eg legg meg ute på tråppo eg og høyra på Siggy”. Da va alle lika glade for utanom turtelduena og sikkert alle naboane rundtom. ”Huska på at da e ein konsert i mårå òg” sa me. ”Ehh, da e no ingen problem. Sova kan eg gjera når eg ligg i grave”.
Torsdag og ruskavær. Detta passa bra for alle sov litt lenger. Ette kvart vart folk lei av å høyra på han som snorka trestemt og stod opp ein etter ein. Verdensmestern frå Bakkjen var blitt forvandla til eit spakt lite lam og me breia øve han i dobbeltsenge te Chip & Dale. Han skulle ikkje ha besøk på nåken tima.
Me fekk i oss godt med mat, kylling, burgara m.m. og fekk tørka søvn or augena.
So rigga me oss te med Discovery på TV’en og tøysevattn i krusena. Ein dokumentar om Nazi Deutchland passa fint te oppladning før ein Rammstein konsert.
Ette kvart hadde me kråna oss te og våga oss utom dørane for å sjå om finavære var i anmarsj. Dråpane vart mindre og mindre og ette kvart begynte sole å kika igjøno skylaget. Me bestemte oss for å reisa sø te bydn at for å få i oss skikkele mat ette gammalt. DJdV hadde sett ut ein restaurant som han hadde gruele lyst te å prøva. Me gjekk av bussn og løyste inn billettane for dagens konserta og me hadde ikkje før kome ut på gatå før alle slusa opna seg. Me måtte nestn le litt tå han Vossingen som sto og solgte svartebørs billetta i styggavære. Den einaste Vossingen me traff på her nere skulle sjølvsagt tjena seg nåken krone på bekostning av andre. Verre enn Sunnmøringa og da sei litt.
Etter å ha traska gatelangs ei stund for å koma seg fram te ’Egon’ traff me på ei tå DJdV sine tidlegare erobringa og ei Runnhovda taus som hadde vore på loffen i 2 veke. Da såg ikkje verre ut heller. At da fortsatt hølja ner gjorde ikkje oppsynet betre og me kom oss dar ifrå. Pissetrangte og skjortevåte fant me fram te slutt og fekk i oss etterlengta middag me gòa pote. Da e ikkje middag utn at dar e pote te. Johnny Ola hadde vel på detta tidspunkte akkurat stått opp og var i ferd med å renska kjøleskapet heima. Rykte fortel at han hadde 2 boksa Red Bull te frukost med tynnar oppi. Me andre bestilte kvar sine mugge dessert mens Capo Pezzio for opp på banå for å få gò plass når Satyricon spelte opp te den første dansn. Elle da vil sei, DJdV bestilte sjølvsagt eit par fancy drinka i fingerbøl. Damedrinka på godt Norsk. Me ein i kvar fot var me på ny klar for å ga på dans.
På veg i gjennom markje opp te banå traff me eit par av fettrane te Bomaye som stod og selde hue og nagla smykke. Detta synst han Fat Tony var stas og kjøpte lika godt da som såg jævligast ut, endå han viste at han kom te å få kjeft hjå more når han kom heimat. ”Datta dar kan du no drepa deg på” sa ho. I tillegg var han ikledd Bergen og omegns mest berykta MC jakke og trudde han skulle verta kompis med Hells Angels og Bandidos gutane på banå. Chip & Dale hadde andre plana i tankane og slo av ein prat med ein gammal kjenning av dei fleste. Sacha Gabor var ein triveleg kar og skreiv villig ut autografa til dei håpefulle. Teksmeldingane lot ikkje venta på seg og snart visste alle heima kem dei hadde møtt. Dagen ettepå gjekk da rykte om at dei hadde ete lunch i lag med han, Svenn O og Gaute frå Farmen. Da va vel å ta litt hardt i.
På scenå stod Satyricon og spelte for full maskin so dansefotn va me. Da vil sei, han va godt planta i bakkjen mens håve gjekk opp og ner som ei duracel kanin. E da løye me hadde ilt i håve dagen ettepå? Dei spelte litt raskare og litt høgare enn Ole Ivars og hadde malt seg so fint i fjeset. Detta va ein triveleg gjeng sjølv om dei hadde lenger hår enn Johnny Longhair. Høgdepunktet va når vokalisten snubbla i pyroen te Rammstein og skreik ut nåken glosa om at Waffen SS og Wehrmacht trudde dei kunne gjera nett som dei ville.
Rammstain kom på scenå og no vart da show for alle pengane. Her va da pyro, knallhard rock, scheise humor, sprutande dildoa og ein gjeng med galne tyskara i fri dressur. Gutane storkoste seg og var enige om at konsertn kunne fått full pott om dei hadde spelt et par låta til. Sjølv om karane på scenå såg litt løgne ut va dei nok snille guta for dei spelte til og med ein song te more si, -Mutter. Litt ulik Salhuskvintetten sin ’Gryta hennar mor’, men veldig fin før da.
No bar da ner i Hallen for å høyra på ei tøysejenta frå Fredrikstad og bandet hennar og treffa ein god gammal tøysegut frå Valestrand som hadde flytta Østafjells. Johnny Ola hadde møtt Kongen av Fredrikstad nere i bydn og drog han med på rakkadeis med oss andre karane. Han fekk ein varm velkomst og mange goe klemma ette alle desse årena i villfarelsen. Han håpte på å få ta seg ein tur te den vakre bygde vår, og få tøysa litt med oss ette gammalt. Minnena i likhet med pilsen strøymde på før me satte kursen nerat mot bydn att.
Me hadde ikkje forvel kome fram te ’Ja vel’ før me såg Bekkjafararn, Kåno og Huldå i døropningen. Dei va i same ærend som oss og me stima i samen på golvet rundt jukeboksen. Johnny Ola hadde ikkje fått Siggy ut or håve endå og fyrte på 200 spenn og trudde han skulle få høyra han resten av kvelden. Heldigvis sat da vetige folk bak baren og overstyrte dei fleste av ønskena hans.
Her kosa me oss i timavis og når dei låste dørane lurte Huldå oss inn i kråne dar me kunne sittja og kosa oss ein time te. Nok til at Chip tok kvelden øve eit bord dar inne. Da va på tie å koma seg i seng snart no………
Del III – Heim te Valestrand
(Siste del)
Men å koma seg i seng e ikkje alltid lika fort gjort. Ette å tatt taxien heim bar da rett på bensinstasjon før å kjøpa styrkedråpa. Da kunne vore gode styrkedråpa i hyttå, men her hadde han godaste Johnny Ola renska med seg da so va og på dei blånke mannabrusflaskena va da tomt. Først vart da litt herjing på hyttå til dei to turtelduena og Pezzio sin store fortvilelse, dei skulle på Konsert i måro, og so bar da ner te strande med fulle berepåsa. Her skulle me spela volleyball og nyta soloppgangen i godt lag. Da endte med stiv kuling og ditto sjaging i sanden og på volleyball banå va dar fleire enn han store tjukke mann som ikkje traff balln.
Endå me hadde pakka oss godt inn vart da litt for kaldt, og når tøysejentå oppifrå for heimat va da jamt slutt og me gjekk for å finna putn.
Om fredags morningen va DJdV i fela vigør (kl. 13.00 e morning i ei sådan stund) No skulle han ta att for all toskaskapen om natte og kom krypande opp i senge te alle karane på gutarommet. No ska me kosa oss sa han. Fat Tony ana uro og sprang opp, lata som om han va frisk som ein fisk og gjekk ut for å prata med naboane. Da e vel ikkje ein levande sjel den dag i dag som klarte å forstå ka den monologen gjekk ut på. Ette han hadde jekka ein ny boks tok da ikkje longa stunde før han sov på krakkjen på terrassen. Men i mødlotie hadde han nærmast sprengt gettoblastern te Luca med Twisted Sisters, Kiss, Maiden og da som verre var. Dar va’kje mykje fred å få. Me kan ikkje bere ha da kjekt, sa Johnny, me må ha da litt gøy òg. Detta vart ei frasa som skulle forfølja oss på heile heimturen.
Da som skjedde resten tå dagen veit dessverre ikkje underteikna so veldig mykje om, siå mestepartn tå dagen gjekk med til å gi ein gammal kropp litt sårt tiltrengt søvn. Chip & Dale hadde visstnok vore nere i bydn og helst på SvennO og Sacha. Johnny hadde vore lak i håve og kvilt seg framføre fjernsyne med grisamat. Men Turtelduena og Capo Pezzio fekk seg ein fin dag i Bendikbokte med suttlevattn og Cristoffer Schau. Han tok badnafaktna sine te nye høgda med ål i ræve og makrell på littlekarn. Seinare var dei på banedans med Morten Abel som da stora trekkplasteret. Da va vist svera greie for DJdV var nett som ein 5 åring på Julaftå når han kom heimat. Ana me eit forbilde og litt forguding her? Neppe tilfeldig. Han vil vel bli hoffleverandør av hårprodukt til den mannen no….. Ska me le elle spy? Me kan ikkje bere ha da kjekt, me må ha da litt gøy òg.
Om kveldn sat karane på hyttå og åt grisamat og fortvilte øve fredags underholdningen på fjernsynet. E da løye me drikk? Etter å ha slete seg igjøno diverse dritt program inntok me bingen. Me va ikkje forvel fenje håve på putn før restn tå følje kom busande inn. Capo Pezzio skulle steikja karbonada, tøysejentå hadde et so salig glis at ein kunne skimta øyrevoks i munnvikane og DJdV gjorde alt han kunne for å hevna seg for alle dei nettena me andre hadde kome dinglande heim. Å klatra opp stigen pip nakjen for å kosa med Johnny va ikkje nåke vakkert syn. Ikkje ein gong om da va han. I alle fall ikkje når ein ligg i underetasjen og har panoramautsikt til dei edlare kroppsdelane hans. Gettoblastern var låst ner i biln og han brukte sikkert ein time for å leita etter bilnøkkeln som Fat Tony hadde si fulla hyra med å gøyma i bukselommena sine. Ana me eit snev av flørting her. Til slutt va alle kome seg onna dynå og me prøvde å sova til lydane av knising frå gutasenge, pesing frå golvet, fising frå overetasjen, den 3 stemte kompressorn i underetasjen, bakksing og stønning frå stovå og han forbanna Bergensarn som stod utaføre og skulle gjera da slutt med damå i mobiltelefon. Tippa han var populær på campingplassen den natte.
So va da jamt slutt og me måtte rydda hyttå og fylla opp bilane at. Tid for heimreise og me skulle atter ein gong få sjå vakre Valestrand. Ette å ha fylt to bosspann utaføre med drit, va me klare til å ta ut. I baksetet på begge bilane låg folk og sov, mens framme sat dei som hadde hatt ein roleg kveld i førevegen og soddle gjekk. Opp Setesdalen helste med på gamle kjenninga og eg trur pinadø Simon neri Vikje hadde fått vølt båtn sin og var ute og trekkte gaddn. Når me va midtvegs øve fjeddle begynte den goe gamle diskusjonen; Når me ferjå? Kor ti går nesta? Nei, me når ho ikkje viss du ska pissa no! I og med at me ikkje kunne ferjerutå her inne i håve, måtte me ringa ei tøysejenta i Lofthus. Ho hadde oversiktn og no va da bere å sjå ette faste haldepunkt. Detta va nett som i gamledaga på biltur og alle vart som nåken onga att. – No kjøre du ikkje forbi, må halda fartsgrenså, me har goa tie, eller – Jævla forbanna satans tyskarsvin og bobilfacista, ein bil te, bere ein bil te so….. og i frå baksete – E me framme snart? Eg må vanna, ho egla, eg vil ha is….. Men me kom oss no fram te ferjå til slutt og framleis va da Hardingen som skulle ta oss med på tur. – Don Fat Tony. Strike two!!!! Og da på kortast mulig tid. Chip & Dale og Capoen ville ha grisamat i Odda, so dei nådde ikkje ferjå. No viste da seg at Chip&Dale hadde fått med seg nåke bagasje so tilhørte den føsste bilen. Og no begynnte små-ådninge ungkalva å få antydninga te Hauobya. Da vart banning og steiking i mobiltelefonane om ka so hadde vore da lettaste. –Faen, kunne de ikkje ete på ferjo då. Johnny va vorte skikkelig åddni. Da lettaste e at den bakerste bilen som skal te bydn kjøre øve brune og ned te Valstrand og tebakars med brune og te bydn att, istanfør at me venta lite granne. Da endte me at Capo Pezzio måtte ringa til Pitlis og få han te å henta han på Kvisti(han gjekk selvfølgelig øve og betalte ikkje ei krona). Men da tok ikkje longa tie før alle møttest igjen på Valestrand. (Johhny hadde i mellomtie hatt ein dobbel strike)
Når alle va kome seg vel heim og ei tåra vart felt når me såg den vakra bygde vår att, va da rett i dusjen, på med reine kle og tid for fôring, skikkele fôring.
Men da endte med at me havna på Caprien framfor ein dobbel porsjon karbonada med egg og litt kald mannabrus til å slå da ner med. Den siste kvelden vart avslutta i kjente omgivelsa dar me fortalde om turen og fekk diskutera konsert-erfaringa med dei som hadde vore på Roskilde vekå før.
Men denne gongen tok me kvelden tidleg etter at alle var enige om at da hadde vore ein fin tur. Me kan ikkje bere ha da kjekt, me må ha da litt gøy òg……..
D.F.T.
Badnafakte.com on tour 2002
15. Feb. - Sogndal
28. Mars - Bergen
20. April - Straume
15 Juni - Knarvik
2-5. Juli - Kristiansand
Ka vert da nesta?
|
|
|
|
