|
|
|
( 18.02.2012 )
|
|
|
|
( 15.02.2012 )
|
|
|
|
( 05.02.2012 )
|
|
|
|
( 27.01.2012 )
|
|
|
|
( 27.01.2012 )
|
|
|
|
( 27.01.2012 )
|
|
|
|
( 19.01.2012 )
|
|
|
|
( 16.01.2012 )
|
|
|
|
( 08.01.2012 )
|
|
|
|
( 01.01.2012 )
|
|
|
Toppkategori
Siste Nytt
|
Da e fest på puben, men pubverten har da ikkje bere kjekt.
|
|
|
Fela Felsn
|
(forts) Magnar Mickelson står i baren på Den Berømte Fiolinist og tappar øl. Da e hektisk alkoholbestillingspågang frå kundemassen, og to ekstrapersonale jobbar iherdig med drinkmixing. To andre ekstrapersonale samt kåno te Mickelson e kreom og henta tommglass, sjekka toalettna og sleke forskjellige diverse oppgave. Da e pause i musikkjen og heise mangen e ute å trekkje frisk luft samtidig. Nåke so potensiellt e livsfarligt då mange tå dei utafør e kjente vanebråkmakara. Heldigvis e da relativt tidlig endå. Magnar står å tenkje på da at snart vil etternølarane vera på full i fart frå alle kantar, og da kjem til å verta tjåkanesfullt på puben. Mange tå etternølarane har såte på førspel i timasvis og vorte gode og bajsne, og kan vera lett antennelige. Ein an ting som opptar Mickelson e da at den innleigde spelemann Moris, no har pause i speleoppdraget sitt, og set på bakrommet og et kjøttsuppa. Magnarn e ganske bekymra før at Moris skal bjynna å snoka rundt inne på bakrommet. Når magnarn tenkje på da, vert han alldeles dårlig. Bakrommet so vanligvis e stappfullt tå bord og stolar, e i kveld nesten tomt, og døre te kottskapet e delvis synlig dar inne. Magnarn e øvebevist om at Moris aldri har lagt merkje te at da e eit skap dar før, og at han kan finna på å bjynna å snoka rundt dar inne no når da e so god plass.
Moris set og kosa seg med kjøttsuppo. Han nyt den salta, kjøttfulla suppo i lag med godt brød med meierismør, og mineralvatn attåt. Han kjik seg omkring og nikka med munn full i mat, fram ein liten bekraftandes hmpfhlyd te seg sjølv. Han tenkje at te tross før kor månge gonga han har såte her inne, so har han ikkje lagt merkje te alt før. Ikkje at da e mykje å leggja merkje te. Men han har aldri sett den døre bakom bordstablane før.
Heima på Godse hjå Bornemann har dei sendt heimatt barnevaktane, og sett seg i bestaståvo med kvarsi øl. Bornemann gjer uttrykk før at han har opplevd mykje løye rundtom, men va i grunn rysta øve desse episodane dei hadde sett. Dottre og svigersån va i grunn enige. Detta va ikkje kvardagskost før dei heller.-Jaja, me får no kosa oss me, sa Bornemann. Han gjekk stad å sette på ein julaLP og la innpå litt meir i ovn.
Dei Åsn va på Resstå hjå brorn. Dei hadde ete godt med ribba og surkål, og va i storslag. No hadde dei omsider komme fram te at dei sku på pub dei og, og va på vei te å stiga inn i frakkane sine. Han Åsn hadde lagt att litlahuå heima, og tatt på seg flott hatt før anledningjen.
Nereatt på Den Berømte Fiolinist stod framleis Magnarn i barn og skjenka øl og ant lesk. Han va urolig før ka so foregjekk inne på bakrommet. Da va cirka fem minutt att tå pausen te Morisn og Magnarn synst da va nesten uuthåldelig. Magnarn hadde ein kjempe trång te å ga inn å sjå ette om alt va so da sku på bakrommet, men da va ikkje tid te da no, so heise med øl folk ville ha. I tillegg kom dar heilatie nye feststemte ettenølara so hadde såte lengje på førspel, og alle måtte ha meir drikka. Helst med ein gong, so ikkje promilln steig seinare enn han hadde gjort dei siste timane. Plutselig ser Magnarn at kåno kjem hinkande og haltande og vert støtta tå ein kar so hjelpe ho. -Sjå her du, ta øve her, sei Magnarn te ein so står og blandar drinkar, før han går mot kåno før å hjelpa ho. - Går da bra? Kva har skjedd med deg? sei Magnarn. Kåno fortel att ho har glidd ute på asfaltn og slått seg nåke heise i fotn. Dei føre ho viare inn i puben og inn bak på kjøkkenet. Dei ser på fotn hennar og kan konstatera da at han hon ikkje ser god ut. Misfarga og hoven. -Du må rett på legevakten, sei Magnarn.
Da vert ringt til legevakt og tinga drosje. Og om få minutta må dei støtta kåno utatt på glatto, og inn i drosjebiln. Kåno vert fint nødd å reisa åleina, før dar e ingjen so har tid å reisa med ho. Da førstår ho, og da e ikkje nåke problem for ho. Kåno te Magnar Mickelson e tøff nok ho, og har vore ute å kjørt drosjebil ei vinternatt før.
Magnarn står nok ein gong og tappar øl i barn då Morisn kjem uttatt frå pausen sin. Moris smilar og kjem bort og gjer Magnarn ein klapp på skuldre. -Takk for god mat Magnar. Detta va ein sabba god pause. -Bere hyggjeleg, Moris. Håpar du er klar for å underholda oss igjen no. -Ja visst, svarar Moris. -Eg la forresten merkje te ting inne på bakrommet før som eg ikkje har sett før, sa Moris sånn heilt plutselig. -Såg da va ei dør bak bordstablane, fortsatte han. -Da har visst aller vore so tomt der inne før, sa Moris, før han gjekk bort att i krokjen sin før å finna fram gitarn att.
Magnarn vart heilt alldeles rysta øve detta Moris nett hadde sagt. Tusen tanka om Morisn og skapet raste i gjøno håve te Magnarn no. Har han gått rundt dar inne og snokt no? Hadde Morisn sett i skapet? Desse og andre lignande tankar fekk da forferdeliga, kvalmande ubehaget te å kvelva oppatt i Magnarn. Han vart svett og stressa. Hjerta hamra i brystkassen på han. han følte før å setta seg, men hadde eit titals kunda so va tusste og stod i kø. Han såg seg om ette ein tå ekstra personale. Han måtte på ny ha nåken te å ta øve før seg. Magnarn va so opptatt med tankane på ka so kunne ha skjedd på bakrommet. Han ofra ikkje kåno ein tankje nett no. Kåno på si sia va i Lonevåjen på legevaktn. Tross den idle fotn synst ho da gjekk bra. Ho slapp i allefall all holoyen på puben, og hadde gyldig grunn te å ikkje ha dårlig samvet.
Magnarn fekk te slutt auekontakt med ein tå ekstraane, og vinka han te seg. Karn tok øve i barn, og Magnarn strauk på dør inn på kjøkkenet og vidare inn på bakrommet. Han vrengte opp døre på bakrommet, som om han va tenkt å virkelig ta nåken på fersken. Da va sjølvsagt ingjen dar å ta. Magnarn gjekk inn og lukka døre ette seg. Han låste ho faktisk. Han stod og såg rundt i rommet og prøvde roa seg litt. Han kjeik mistruisk mot bordena og skapet. Va dei vorte flytta på? Stod dei ikkje litt anleis no enn da dei gjorde i stad? Han gjekk bort før å sjå ette. Magnarn studerte bordena og synst i grunn at dei stod dar dei hadde stått heila tie. Han kjeik inn bak bordena og opna skapdøre so mykje han klarte. Knappe ti sentimeter kunne han opna døre før ho tok i bakersta bordet. Dar inne i skapet skimta Magnar Mickelson ein liten del tå denne gjenstanden so laga alt detta forferdeliga ubehaget. Denne gjenstanden han i eit svakt øyeblikk hadde vorte for frista te få tak i, og so no haldt på å ødeleggja han med skyld, anger og førdervelse. Magnarn lukka døre fort, men so stille han klara att. Han kjenne seg dårlig, nesten heilt utmatta. Kvalm og redd. Ette å ha stått ei lita stund å komme seg litt tenkje han omsider at han ska settja bordena heilt inn te døre, og virkelig blokkera ho. Dekka ho heilt og skjula heila døre bak bord, og settja stolar framfor der igjen. Som tenkt, så gjort. Ette nåken minutt har Magnarn på ny gjømt døre. Han e svett og oppkava, men føle seg litt bedre. Han tek seg ein pust i bakkjen menst han betrakta mangelen på synet tå den vekkgjømta døre. Han snur seg og går mot døre att. -No får det vera nok for ei stund, tenkje han. Han låse opp døre og opnar ho. Han ser seg omkring i bakromet att nett før å sjå at alt e strøkent. Han lokaliserar nåken brødsmular på bordet etter Morisn. Han sopa dei i hånde si, og tek dei med seg. Han sløkkje lyset og låse døre. Han kasta smulane før han går utatt fram i puben.
Framme att i puben var da endå meir liv no når musikkjen va begynnt att. Folk dei dansa og koste seg. Nåken sång og gaulte. Nåken krangla litt, og ei grein.
Magnarn stod i barn og følte at han hadde litt meir kontroll no. På tross av at kåno va på legevaktn, hadde han roa seg litt no når han hadde fått ordna litt te inne på bakrommet.
Førstejuledagsfesten på Den Berømte Fiolinist fortsatte og gjekk relativt fint før seg. Litt knuffing, kjefting og grining vart da tå enkelte. Og eit par små slagsmål blussa opp då folk sku heimatt. Menn alt i alt synst dei aller fleste at da va ein kjekk kveld.
Klokko var 06.40 då drosjebilsjåførn hjelpte kåno te Magnar Mickelson ut or drosjen heima hjå dei. Ho kom på krykkje med gipsa fot. Legevakten i Lonevåg hadde sendt ho vidare te byn på røntgen. Dar vart da konstatert brudd i ankelen. No va ho endelig komme heimatt, og fekk hjelp hjå drosjebilsjåførn te å føta seg opp te huset. Ho takka før hjelpen og låste seg inn. Ho balte litt med å få tå seg jakken, og hørte at drosjen for ifrå oppkjørseln. Ho hengte jakken frå seg og begynte arbeidet med å få tå seg skodn. Ho hørte ingjenting i huset. Da va fremdeles tidlig morgon, og ho hadde ikkje rekna med at Magnarn sku stå i døre å ta i mot ho. Ikkje da at han ikkje hadde vore typen te da, men ho forsto at han trengte mykje kvila sjølv, ette ein Førstejuledagsfest. Ho hadde snakka med han eit par gongar på telefon etter at ho reiste frå Den Berømte Fioloinist, og dei hadde utveksla eit par meldingar. Ho hadde ikkje hørt meir frå han ette klokko halv fira.Han låg nok i sengje på soverommet og sov godt. Ho klarte seg no godt sjølv, so ho stressa ikkje med da. Omsider hadde ho fått skodn tå seg, og pinka seg inn gjøno dørane med kurs for kjøkkenet og nåke å drikka. Ho hadde smertestillande so sku etast. Ei lita stund ettepå hompa ho seg inn i ståvo og sette seg so stillt ho klarte ner i ein god lenestol. Ho sette krykkjena i frå seg og lente seg bakøve. Da va stille huset, og ståvo va varm ette at varmepompo hadde jobba godt heila natte. Kåno te Magnarn hadde vore på farten i øve toogtjue tima då ho med nyknekt ankel sovna i ståvo, i huse deira heima på Hamre.
Magnarn låg og, sjølvsagt, slek so ein ska i sjutide ein søndagsmorning ette ei sein natt. Magnarn låg på Valestrand. Magnarn låg på majen med ansikte ner i ein ganske stor blodpøl.
På kjøkkengolve på Den Berømte Fiolinist låg Magnar Mickelson med ansiktet ner i ein stor, kald og seig damm tå blod. Naso hass va ganske trykt inn og flat og hudfargen hass va bleikare enn vanlig. Både rundt og onna Magnarn låg da mykje kakebeta og kakesmula. Fleire pakke med Hjelle Tøsse Bakeri sine Julefigura, dei sokalla "Kakemannane", va vore knuste utøve golve dar på kjøkkenet Magnarn låg.
|
|
|
|
