|
|
|
( 10.05.2012 )
|
|
|
|
( 05.05.2012 )
|
|
|
|
( 19.04.2012 )
|
|
|
|
( 17.04.2012 )
|
|
|
|
( 17.04.2012 )
|
|
|
|
( 15.04.2012 )
|
|
|
|
( 14.04.2012 )
|
|
|
|
( 12.04.2012 )
|
|
|
|
( 11.04.2012 )
|
|
|
|
( 08.04.2012 )
|
|
|
Toppkategori
Siste Nytt
|
Da nerma seg påske. På tide med litt krim.
|
So nommer ni i eine køen står Godseigar Bornemann P. Eisen og kryssprata rutinert og hyggjele med fleire tå dei lokale samtidig. Da e fredagsettemiddag og kassakøane på prixn e som vanlig fredagsrushlånge. Da e i tillegg litlajulafta, og Prixn har fått ein sårt ettelengta leveranse med Meierismør. Kassakøane e mesta heilt bak te fruktdisken. Da e travelt på Prixn, då dei i tillegg ska betjena post og tipping, men folkje dei prata roleg og e blie stortsett. Dei fleste har fått julastemningje øve seg og stressa ikkje. Ein kar i frå Åsn står med ei korg full tå bacon og julaøl og anna tilbehør og prata med ein an kar i frå Bullaåsn. Dei har beggje på seg små,ukledelige topphue tå ull, godt tova og krympa tå uttallige kokevask heilt sia barndommen, so ligg lett henslengte på håvena deira. Dei har gjort seg fortjente te å kunna bera eit slekt plagg på den måten, utan å verta peika på og ledd av. Ein kar i frå Hauå står med ei flaska Olden Boble Eple og e godt oppgjidd øve kor treigt da går i køane. Han himmla med auna før han set flasko i frå seg att, og førlet butikkjen. Han kan kjøpa ei flaska på hydroen lika godt. Godseigarn svara ope og hyggjele på alle spørsmål han får, og e svert godt likt. Han førtel at han kom te gards i middagstie, og har kost seg nåken tima med å fyra opp i ovnane i da gamla kalda huse, og at han har sett nåken bakka med røykt pinnakjøt tå både geit og sau te vatnings. No ska han bere nitte å handla da han ikkje har huksa å bestilla frå byn. Godseigarn venta familien te gards te rett før kvelds, og vil ha klare litt snitta og varm sjokolade te dei kjem.
Ute ligg dar eit fint teppe tå nysnø. Da e ein kald, klar og fin desemberkveld, perfekt akkompagnert tå ein nesten full og gul måne. På nersio tå Prixn, ved Valestrandsvatne står ein kar frå Resstå og sel dei siste julatrena sine. Nåken kjekke ongdomma har tørt seg utpå isn, og e i full sving med å trena på krappe svinga med skjesna sine. Ferjebygde bogna tå stemningsfull julaidyll, og da e ein flott opplevelse.
Godseigar Bornemann P. Eisen har stellt te deilig kvelds, og går no og kjik i vinduena om ikkje slektningane kjem ner kastanjeallèen snart. På borde står dar lune loffskjeve, meierismør, hardkokte egg, røykt villaks, tynnskjert roastbiff og svinasteik, både grädd- og edamerost og varm sjokolade. Da lokta himmelsk i bestaståvo, og bordet e so flott dekka at da e ein fryd. Eit kveldsmåltid dei innvolverte skjeldan kjem til å gløyma. Bing Crosby syng kjenslevart om kvit jul via platespelarn når Bornemann ser famelien komma rulla ner allèen mot huset. Godseigarn smila og vert blånk i auna.
Kvit og fin ligg Valestrandsbygde bada i da kallgula månelyset. Litlajulafta vert te julenatt, julenatt vert julemorning og julestillo bryt oppatt i støy tå brøytebila, saltebil, traktora og andre so har ærend å springa so tidlig på julafta. Kreom i husna går unga og vaksne og e spendte på henholdsvis julapakkena, korleis pinnakjøte og lutafisken vert, om ikkje Tre net te Askepott bjynna snart. Hjå dei Åsn set dei midt i frukostn og får med seg lysnigje ute. Farn i huset kjenne at da e ein anelse hustrigt, og vil leggja i ei veaski te. Han reise seg frå bordet og går stad mot ovn. Dar e i grunn ikkje meir i veakassen å leggja innpå, so han vil lika tidle ga stad i garasjen ette. Han stig inni ein ullfrakk før han henta med seg ein veabalje, trakka ner i dugande sko og legg huo lite flatterande på håve. Han stryk på dør med ei særdeles viktig oppgåva; å halda famelien varm denne flotte dagen.
I huset hjå Bornemann og famelien går da i middagsforberedelsa og litt sporadisk grønsåpevask av diverse øveflate. Bodne set og ser på Tre net te Askepott i da svigersån te Bornemann, Oscar kjem trampanes inn døre med ei gran. Den har han vore i Edvardsdalen ette, og ho va grådig bein og flott. So Drangen ville sagt da; Ho e i lodd og vel so da. Dei set spornstreks i gong med å pynta grane, då da strengt tatt burde vore gjort dajen før.
Julamorningjen vart te førmiddag og ettemiddag, og da begynnte sakta å husa seg te julekveldshyggje i den uvanlig fredliga ferjebygde. Sole gjekk ne øve Bresstein ein plass, og mån kasta ikkje vekk tie då han sku ta plassn hennar. Vallstrand låg nok ein stjerneklar kveld bada i månelys, og såg mest ut so eit fagert julakort. Da va ein oppskriftsmessig, ette bokje julakveld.
|
|
Nett so eit fagert julakort
|
Da e første juledag og snødn dryssa tett øve den julakortfagra ferjebygde. Ferjo ligg pynta, men relativt nesnødd te kais. Fjorden e rolig, biltrafikkjen e fråverande og da e fred i bygde. Heima i dei hundravis tå hus i bygde, og faktisk i andre bygda óg, e dar folk so går å gleda seg, og da kribbla og sittra i kroppane deira når dei tenkje kor kjekt da ska verta om kvelden. Då ska dei alle sammen ut på Valestrandspubane og puba seg. Då e folk i ekstra god pubform, og nåken har mykje oppspart festlighet dei må få utløp for. Enkelte føsstejuledagsfesta e rett og slett legendariske. Da va ein fest ei jul dar ikkje mindre enn sju kopuleringsutførelsa vart gjønoførte i mørke krokar i lokalet, utført av seks forskjellige personar. På same fest braut da ut ikkje mindre enn fira slagsmål dar tesamen tjuetre persona va med å kjempa. Dei to siste slostkampane vart utførte tå ein kar åleina. Ein søttn år gamal gut; Jan Leonardo Vestrekleppe Vestrekleppe, vart so reven med tå dei to foregåande slagsmåle han va med i, at han ikkje klarte å styra seg. Då ingjen andre va i slag te å slost meir, vart han so hissig at han ved fleire anledninga slo te seg sjølv i mangel på goe nok evne te å kontrollera dei spinkle armane sine. I løpet tå føssta slosstabyo si sprakk han lippo si, beit seg i tongo og reiv opp skjorto si so more hadde skaffa te han i Lonevåjen. I andre kampen gjekk da mykje verre. Han endte opp utfør ein kant og knakk både nasa, ribbein og ei råtn tådn. Bukso reiv han sunn på ein streng i eit gjerde, og va i praksis nakjen då han roa seg ner i ei snøfonn. Nakjen og nakjen føresten, han hadde sjølvsagt opelcapsn på heila tie. Den hang på so limt. Før dei so såg han gå laus på seg sjølv vart da litt traumatisk då han reiv den filleta brokje tå seg ette han va komme litt te hektena att. Grunn te dei mentale arre va i hovedsak den litt dretna onnebrokje han gjekk i. Ein an legendarisk føsstejuledagsfest gjekk dei tom for alt av drikka før klokko 0.00, bortsett frå skogsbærsidern so dei ikkje solge ei einsaste tå. Den kveldn måtte dei nærmast ausa ut ei glajenta frå Skår på nærmare femti. Ho va so full at da knapt gjekk an å sjå ka so va framme og bak på ho.
Oppe i Eidefeltet hjå Torgeirn Rongve va dei godt i gong med fårsing allerede i femtie, og han hadde samla ein heil kompisgjeng dar med seg. Samtlige tå dei andre i Torgeirn sitt band; Gamle Grisars Poporkester, va dar og. Da va stortsett musikk og alkohol da handla om på da førspele. Diskusjonane gjekk på kva songa te dei førskjellige bande so va dei beste. Kva band so va best. Ka gitarista so va beste og so viare. Dei såg live musikk på youtube og leita ette den eine og den andre låtn på Spotify. Kjellarstøvo va varm, øle va kaldt og musikkjen va høg nett so da sku vera. Og om ikkje månge timane sku dei mala bygde raud, ka verdn no da sku bety, og ut på sjikkelig go gammaldags rakadeis med tøysejente, tøyseguta, tappeøl, hoying og sjauing, sigarettrøykjing i minusgrade, digging tå musikk og bere ta seg godt ut. Steikjande kjekt sku da verta. Da va alle visse om. Da va høg feststemning og lufte va tjukk i testosteron i kjellarståvo te Torgeirn mens da kveldast ute.
Hjå Godseigar P.Eisen gjorde dei vaksne og seg klare te ein tur ut før å skåla god jul med bygdafolkje, nyta litt respekt og høyra litt høg skrålemusikk frå dei innleigde musikarane. Kjekke, greie vallstrandsjente va hyrte inn te å passa på dei minste bodne, mens vaksningane sku ut og hoya litt.
På puben Den Berømte Fiolinist går pubvertn rundt å sjekka at alt e klart te storinrykk. Ekstrapersonale e forlengst bestillt, og nåken tå dei har allerede møtt opp. I eit hjørna av puben står ein innleigd spelemann å rigga seg te med playback, mikrofon og notestativ. Moris, so spelemann kallte seg va ein av dei høgastfrekventerte spelemannane på puben, og trekte altid passelig med folk. Ein tå ekstrapersonale prøve å hjelpa den litt frustrerte musikarn so ikkje heilt får te å justera notestativet sitt, men får beskjed om å ikkje fingra med nåke. Pubverten går på bakrommet og ser øve ølbeholdninga. Han tenkje at da umulig kan gå tomt i romjule, då han har rundt tusen liter fatøl te tappekran, samt fleire honndra flaske tå diverse merkje. Han har ein passelig stor, og ganske so nedstøva stabel med skogsbærsider ståandes og. Den får han te å gremmast litt. Han sku jedna få seldt skvipet, men forstår godt at da framleis står dar da gjer. Heilt bakerst i bakrommet bakom nåken høgkantstillte bord og ein stabel med stola skimta pubeigarn so vidt eit hjørna på ei dør. Han får eit endå dystrare drag øve ansikte, og vert gravalvorlig og stille. Pubvert Magnar "Mix" Mickelson står som paralysert og kjenne kvalmen og uroen bre seg i kroppen.
Plutselig står kåno te Mickelson i døre og lurar på kva han driv med. Mickelson kvepp nåke aldeles hinsides forferdelig og synst da kjennest beint ut so han ska omkomma. Nett no hadde da egentlig ikkje gjort nåke synst Mickelson. Han slår av lyset og låse bakrommet for føsste gång på fleire måna. -For ein bedriten situasjon, tenkjer Mickelson mens han går fram att i puben...
|
|
|
|
