|
|
|
( 05.02.2012 )
|
|
|
|
( 27.01.2012 )
|
|
|
|
( 27.01.2012 )
|
|
|
|
( 27.01.2012 )
|
|
|
|
( 19.01.2012 )
|
|
|
|
( 16.01.2012 )
|
|
|
|
( 08.01.2012 )
|
|
|
|
( 01.01.2012 )
|
|
|
|
( 25.12.2011 )
|
|
|
|
( 23.12.2011 )
|
|
|
Badnafakte inntek bygdenoreg
|
|
Toppkategori
Reisebrev
|
Forfatter: Fat Tony
|
Publiseringsdato: 27.01.2003 12:38
|
|
Badnafakte inntek bygdanoreg. Ei forteljing om rævhålet Kjartan..
|
Badnafakte.com og Black & White Army
Inntek Bygdenoreg
- Ei forteljing om rævholet Kjartan
Etter mange førebuingar og leiting etter flagg og diverse som ein klarte å rota vekk på rakkadeis helje i forvegen, var me igjen på farten. Kjeften etter badnafaktna som føregjekk på Valestrand sist helg var fordøydd og no va da te å bevisa at da framleis pikka liv i oss, endå da regna og va vått på Gamlabryggjo.
Oppmøte hadde me denne gongen kl. halv et utafor Slaje (Eller Prixn for dei som ikkje har greia på tradisjonar). Ferjå skulle ga ti øve og ferjefetisjista so me e lika å møta opp minst ti minutta før, nett som da står i ferjerutå. No hadde me god tid til å handla suttlevattn til turn, for dei som ville ha da, og elles skjebbma oss ut i bygde med måten me hadde dressa oss opp på. Dei aller fleste var upåklageleg pynta og nåken såg endåte ut som dei skulle stå brudgom seinare på dajen. Martin Makk imponerte kanskje mest med ein smokingjakke med tilhøyrande blå sløyfa som han hadde brukt i konfirmasjon sin i 1987. Et fint år for mote som held seg i tie. Ikkje hadde han vokse nåke serleg siå han sist hadde brukt den heller.
Snart stod me på ferjekaien og da va ingen som brydde seg om dar kom nåken dråpa frå oven. Me hadde då flotte hatta som tok unna da mesta. Bildøre fremst i køen for opp og ut ramla tonane te Twisted Sisters kjente låt ”Me har Gamlabryggjo”. Stemningen var stigande. Nerøve kaien kom A-lag spelarane ein etter ein. Dei fleste synst at da va kjekt med musikk, men han eine hadde på seg Walkman, for som han sa da; ” Eg like heller å høra på Negermusikk eg”
På ferjå benka me oss rund bord både i røykje og ikkje røykje salongen. Store Sterke Gisle tok fram den nya utgåva av B&W Army og hadde høgtlesing og song den eine songen som stod skrevet i bla. Låttn sat laust og ikkje et auga var tørt når han song om han stakkars karn som møste damå si te ein Sokkning med mòpe og Cowboyhatt, og som til slutt endte sine daga på Gamlabryggjo. Nåken ville ha seg ein styrkjande tår og A-lag spelarane tilbydde seg som sjåføra. Nåke han eine skulle få angra bittert i ettertid.
På Breisteinskaien ramla alle ut or bilena for da sku komma ei tøtta og ein kar med bussn frå Bydn, og dei måtte òg ha plass. Snart var alle bilane på veg og nederst i Breisteinbakkjen kom dar ein Lada Samara sniglane etter dei hine. No trudde alle som ein at me snart va framme.
Slek skulle da ikkje gå. Med ein gong den smartaste og mest fornuftige biln i føljet skimta, ikkje ei, men tre brue i horisonten gjekk da gale. Da va ikkje tale om at han ville og han ruddla innøve Salhusbrue som ett sta esel. ”Eg veit ka so e gale” gaula Brakjo i baksetet. ”Eg òg” sa Don F.T. framme. Og so kasta dei seg ner i pansere for å mekka, mens dei andre stod og kasta skilt og anna drit dei fant på brune i fjordn. ”På ferjå e da alltid reint” sa ein, mens Blink Hus skiltet flaggra og for med vinden. Nere i pansere stod to kara og grov og sleit i slanga, trykkte på handpumpå og pjåta dei dar da såg finast ut.
So sku dei ha han øve toppen på brune og ta han på gir. Tre mann bak på skubbing mens dei song taktfast på ”Lada Samara” songen, som etter denne turn e dømt til å bli ein klassikar.
Men da va vist ikkje håp og Pitt’n vart tilkalla for å slepa. Detta hadde ikkje vore nåke problem hadde da ikkje vore for ei sur og vrang billettlukedama som laga kø og ville fortelje livshistorien sin til kvar bidige bil som skulle forbi. Takka meg te ferjebillettøra eller tøysejente som me har på Valestrandsferjå. Detta va til å få heimlengsel tå og verre skulle da verta.
Men fram til banå kom me då til slutt etter at alt pikk og pakk var kasta øve i biln te Pitt’n. Da tok ikkje long tid før me såg ein gjeng på andra siå tå banå og badnafaktna kunne endeleg ta til for alvor. ”Hålands B&W Army” ljoma øve Knarvikje frå begge sie tå banå. Eit lurt håve fant ut at me måtte ha oss et telt, so Brakjo og Pitt’n for av garde til nærmaste Bensinstasjon. Detta skulle visa seg å væra eit sjakktrekk med tanke på at me kom oss nåkelunde tørrskodde på Banedans seinare på kvelden.
No kom endeleg Don med KISS og VHFK flagg slek at fleire hadde si fulle hyra med å få henga dei opp attmed da andra. Her vart alt mulig tatt i bruk og fiskekunnskapane til Mr. Makk kom godt med. Teltet var på veg og snart var ei ingeniør spira og ein ingeniør i ferd med å få da på plass med god hjelp av youngsters og Hobbittn som holdt styr på nummereringane av røra. Lita viste dei at dei hadde plassert seg på Uriaspost og at dei måtte få da opp på kort tid for ikkje å blir gjort om til hoggestabba. Litt overraskande kom teltet opp på null komma nix og snart kom fagterminologien fram hjå stolte byggningsmenn. Sterke kara kom berande på store steina og teltet vart godt forankra.
Ikkje før var teltet komme på plass før me kunne skimta svarte og kvite drakter på veg ut or garderoben og synginga var i gong. Store Sterke Gisle la ikkje akkurat ein dempar på stemningen ved å kasta truså si opp på tribunen til oss. Me hadde allereie fått sett 3 nakne rumpe nere på banå, men detta va stas. Av et bratt repertoar av songar trur eg ikkje me utelot ein einaste ein tå dei, og høgdepunktet kom rett før pause då alle versa av ”Pølsna hennar Magnhild” ljoma utover stadion som om me va på Søndagsskulen.
Etter ein pangopning på tribunen med røykbombe og fela holoi, tok da seg ikkje opp ute på banå før et stykkje ut i omgangen når Thierry (Bomaye) kjørte karusell på NBK forsvaret og fyrte inn dagens første perle. Festen på tribunen kunne starta og bluss vart fyrt opp til stor jubel. Store Sterke Gisle var i slag i dag og lurte ein corner i mål via ein hjelpalaus keeper. Heltane vore kontrollerte inn 2-0 til pause og syngingen frå tribuneplass ville ikkje ta slutt.
I pausen hadde me dugnad og rydda opp bosset rundt oss, slek at da skulle sjå skaplig ut etter oss når me sku fara heimat. Me e no tross alt kanskje dei mest kultiverte supporterar du finn i verda og da e ikkje tilfeldig at me stille i dress på kampane kreom.
Ole Bull hadde tross alt vore med oss hadde han vore i live i dag.
Me var klare for andre omgang, men da va vist ikkje kampens dommar (Kjartan Slagstad Kjeldalen 21, 5918 FREKHAUG) Han fekk ikkje med seg at Thomas vart dradd i drakte og trakka på beina so han kom borti ein NBK spelar som gjekk te høvdes i graset. Straffe sa Kjartan Slagstad Kjeldalen 21, 5918 FREKHAUG. Robert gjekk til feil sia og no vart da spenning igjen. Laget kjempa som nåken løve for oss og da lot me ikkje gå upåakta hen. Alle spelarane vart heidra med egen song og fortente da.
Ikkje før eit godt stykke ut i andre omgang klarte NBK å utlikna og da på eit flakksa innlegg. No fortvilte me, men da va då Thierry starta storspelet sitt. Sleggjo hadde kome innpå òg, so no skulle silkepassningane forhåpentlegvis komma. Kampen nerma seg sluttn og når me såg for oss eit uavgjort resultat, fyrte Bomaye inn 3-2 målet. Alle gjekk meir eller mindre amok og nye bluss vart fyrt opp. No kunne feiringen begynna…..trudde me. Da trudde ikkje Kjartan Slagstad Kjeldalen 21, 5918 FREKHAUG.
Dommarn hadde lagt til 5 min som var i drøyaste laget, men greitt nok. Etter at dei 5 minuttane hadde gått stod me og jubla vilt på kvar einaste klarering og tafatte skudd frå NBK spelarane. Dommarn (Kjartan Slagstad Kjeldalen 21, 5918 FREKHAUG) såg på klokko igjen og igjen. No skulle han blåsa av. Men ute på banå gjekk han (Kjartan Slagstad Kjeldalen 21, 5918 FREKHAUG ) heller bort til Kaptein Fantastic og sa ”No gir eg faen i dokkar”. Etter 4 min og 20 sek med overtid på overtiden scora NBK et drittmål……..
Me var i helvete mens NBK og Dommaren (Kjartan Slagstad Kjeldalen 21, 5918 FREKHAUG) jubla vilt. Han (Kjartan Slagstad Kjeldalen 21, 5918 FREKHAUG) gjekk endåte inn i garderoben for å gratulera dei etter kampen. Egentlig ikkje so overraskande siå han (Kjartan Slagstad Kjeldalen 21, 5918 FREKHAUG) kom frå omtrent same plassen og kjente nok ein del av spelara på NBK.
Eg for min del har ikkje hatt ein slek følelse siå FA-cupfinalen 1988. Skal ikkje ripa opp i ka som hendte då men eg har endå ikkje komme øve da. Skal kampen på Knarvik få samme innvirkning på meg som den gongen, kan eg lika godt verta Sokkning, finna fram klogga, Petterøe’s 3 og leggja inn årena. Ingen ting personlig, men Kjartan Slagstad Kjeldalen 21, 5918 FREKHAUG, eg synst at detta va tossje.
Snart va me komme oss i bilane att (ein bil mindre enn på turn bort) so da vart trongt om plassen. Heldigvis var da ein som hadde god plass i bagasjerommet, so me fekk alle med oss. No vart da andre bolla enn å kjøra bru, treffa sure dame i bilettlukå og få motorstopp midt oppå elendigheten. Endeleg sku me få kjøra ferja att og da va bere te å ringa til kapteinen, so venta han på oss. Takk til BN… takk til HSD. Sjøl om ferjå skifta spelara drit me i da. Da e nett som med fotball og KISS. Da e drakte me heia på og kjem dar ein ny Super Ray til Valestrand vil me trykkja han òg til dajane våre….. eh til våre bryst, sku da væra.
Sjøl om da va ein litt molefonkjen gjeng som satte seg på ferjå, klarte me å dra i gong nokre flotta låta på heimturen og røykjesugne dame frå Sokkne fant ut at da va best å komma seg fort darifrå.
” PÅ EI FERJA I FRÅ BREISTEIN, KJEM EG DAR SOM EG VIL BU…..”
Takk til alle som var med, støtta laget og gjorde detta til ein fin fin tur, tross alt.
(Alt , les; Kjartan Slagstad Kjeldalen 21, 5918 FREKHAUG)
|
|
|
|
