|
|
|
( 08.03.2010 )
|
|
|
|
( 08.03.2010 )
|
|
|
|
( 04.03.2010 )
|
|
|
|
( 04.03.2010 )
|
|
|
|
( 27.02.2010 )
|
|
|
|
( 23.02.2010 )
|
|
|
|
( 23.02.2010 )
|
|
|
|
( 23.02.2010 )
|
|
|
|
( 21.02.2010 )
|
|
|
|
( 06.02.2010 )
|
|
|
Toppkategori
Siste Nytt
|
Forfatter: Fat Tony
|
Publiseringsdato: 01.04.2009 06:44
|
|
For ei tid tilbake blei det utløyst ei stiloppgåve på badnafakte.net si gjestebok. To flotte besvarelsar kom inn, men det kunne godt vore fleire. Alle andre får med andre ord Ng, som for nokon kanskje er eit framsteg.
|
|
|
So var det tid for å setja karakter (Ilustrasjonsbilete)
|
Slik var oppgava:
Kor mange ord ein vil bruka e valfritt, men da kan gjenspeila seg i den endelege karakteren.
Målføre e valfritt men ein set pris på om ein e konsekvent. Nynorsk, bokmål elle Norsk (Valstrandsk)
Vel ut frå:
- Då eg fekk ilt
- Stoke City vs. Joen sitt Arsenal
- Då eg måtte sånn essa
- Ein gong eg reiste sø te bydn
- Påsketur
- Mannabrus og spya i håret
- Ferjå
- Håttoks
- Aller maira
Tvi, tvi!!!
The Kanel
Tittel:
Aller maira at eg reise sø te bydn på påsketur når eg må sånn essa ette å ha sett Stoke City mot Arseanal, for då veit eg at da gjer ilt og eg får mannabrus og spya i håret og da går ikkje eingong an å trøsta seg med håttokks på ferjå.
-Au, e du heilt åns eller? Da dar va forbaska ilt!
Eg va skikkelig sint. Bekkerelldottn va den ånsaste eg visste om. Heilt til no. No va da Hageskeven so hadde tatt leiinga på ånstoppen. Tenk å låna vekk ein mope’ so ikkje va EU godkjent. Toskaskap. Eg skulle jo berre nå ferjå.
- Ta mope’n min, so når du den, sa Hageskeven.
Eg hadde jo hatt goa tie te ferjå. Låg godt an til å holda meg innafor regelen om å vera på kaien 10 minutt før ferjå skulle gå. Alt va fryd og gammelbryggja. Stoke hadde knust Arseanal. Eg hadde trykt innpå sju håttoks, ein for kver gong Stoke hadde putta mot anal laget frå London. Fem av håttoksane hadde sklidd nerøve systemet på øvetid i andre omgang. Mykje takka vera Fifa dommar Kjartan Renè Aguilar Sagstad.
Eg va gått eit kvarters tid no og kome ner dar so George hadde fått namnet sitt, då da slo innøve meg. Da kom so sol frå øveskya himmel. Eg måtte essa. Skikkelig essa. No va gode dyr råe. Da va berre te å i all stillheit setja seg bakom trafoen oppom bunadsloftet og la da stå te. Da gjekk raskt opp for meg at detta va ikkje gjort på eit blunk. Men da va godt.
Papir! Eg hadde jo ikkje for vane å gå med dopapir på innarlommå. Til alt hell hadde eg ein rutebilbillett i eina lommå. Og den va heldigvis ganske lang, for da va rutebilbillett ifrå turen eg hadde tatt tur retur Kleiveland vekå i forvegen. Og sia rutebilsjåføren hadde fått problem med billettskrivarmaskinå, so måtte han rulla ut billetten manuelt. Han va ikkje blid då David Platt’n. Bak trafoen fekk eg no omsider gjort meg ferdig, og pirka vekk restane tå skjit onna neglane med ein liten bete frå billetten.
Hageskeven stod utom Slajet i lag med Kubokså, Glefsemøye, Hoplandsravnen, Ikkornbarnet og Skilpaddå. Og han tilbydde meg altså å låna mope’n so eg kunne nå ferjå. Eg takka fint, heiv meg oppå , spann i ring to tre gonga for å tøffa meg litt før eg ga full gass nerøve mot kaien. Da gjekk raskt opp for meg at kjøretyet mangla bremse og at gassen hadde hengt seg opp. Eg kjente kvalmen kom og eg strekkte hals. Uvisst om kvakmen kom tå redseln elle om da va føda at Litlarottå stod og smilte nerom Snecken. Spyå kom iallfall, men i god motvind kom da raskt i retur. Den la seg so Renativoks i håret, samtidig so da gjekk opp for meg at eg no måtte tenka raskt. Ingen mulighet for å bremsa, so da vart enten å kjøra inn i veggen på ferjeskuret eller so va da te å passera skuret og ta sjødn te hjelp. Eg kom raskt fram te at mope’ i proppellen på ferjå ikkje e so gunstig so eg valgde veggen. Eg smalt oppette veggen og strekkte hals på ny. Påsen eg hadde i hånde låg klistra i veggen øve håvet mitt og mannabrusen so hadde vore i påsen blanda seg med spyå og rann nerøve håret mitt. Eg fekk mope’n vekk og karva meg bort te ferjå. Kan tru da va ilt. Steikje ilt!
Ferjå kom te Bresstein, og eg gjekk tå att då ho la te kai att på Valstrann. All håttoksen eg hadde ete, va jo no kome oppatt, men da va ikkje rå å få kjøpa nåke slag på ferjå. Eg måtte heimatt å få i meg nytt fôr. Men eg sei berre: Aller maira at eg ska planlegga å reisa på påsketur sø te bydn for å feira nåke som helst.
Karakter: Det herska vel ingen tvil om at eleven i dette tilfellet var heime med sjukdom og gjorde unna oppgåva/oppgåvene med ein feber på rundt niogtreddevefem. Viss ikkje hadde me nok sendt bod på menn i kvite frakkar utan omsyn til teieplikta. Litt trekk får han for å ha rota i hop alle oppgåvene i ein einaste lapskaus, men ein kan ikkje koma ifrå at han utruleg nok klarte kunststykket på eit forståeleg vis. Legg me til at han var tydeleg sjuk, men la seg i selen likevel, har ein ingen problem med å setja karakteren M på oppgåva.
|
|
Ferjå
|
Spikarn
Tittel:
”Ferjå”
Forteljinga utspele seg mellom Vallstrand og Breistein ein formiddag i februar 2009
Gjeesp…e klåkko so mykje? Litt øve halv seks. Hadde no vore godt å såve ein time te, men, men. Har ein ei ruta å ga ette so har ein da.
Dar kjem han dare traven oppi Åsn skliande nerigjønå Åsabrekko. Skjøna ikkje koffor han ikkje står opp to minutta før. Han rekk meg aller. Ikkje i dag hell ser da ut te. No ser eg han ikkje. Han e bak Fossen Senter.
- Opp med lemmen….Ner med bommen….Hehehe…
No e han med busskuret…Eg legg sakte i frå kai….Kjem han te å hoppa? Ikkje kul om han hoppa i detta veret. Han ropa og skrik no, traven i frå Åsn.
- Vent!!! Eg må rekka denne ferjå! Helsikke heller! Jækla kor punktlig ho skulle vera i dag då, sukka traven mens han spenne hardt borti bommen.
Eg må halda ruto, så eg bryr meg ikkje so fælt, men jaggu ska eg sjekka om bommen fekk ein bulk når eg kjem te Vallstrand att. Då vert da ikkje spøk for han dar idiotn oppi Åsn.
Ja,ja,ja halvfullt med bila og bussa. Ikkje gale da på ein onsdags morning. Har no sett da verre før…jau då…har no våre verre før. Huska no ein fredagsmorning i fårfjor. Kun bussn og to enkle og ein halv. Jau da va gale før i tie…
Nei no nerma me oss Breistein her folkens. Ka e da so bråka sånn nere på dekket mitt?
- Du ferjebilletør? Eg heiv på penga på den dare snopeautomatn men chipsposen datt ikkje ner.
- Chipsposen? Ka ska du med chips klokkå halv seks om morningen, gut? Får du ikkje frukost heima eller? Haaeem!
- Jau, men eg ska ha han te seinare. Får eg pengane att?
- Pengane att??? Eg trur du e galn eg gut. Ikkje mas meir no. Me legg te kai her no. SER DU IKKJE DA!!!
Guten for innatt og gav automaten eit hardt spark so chipsposen, to caramelloa, ein kjeft og ein sursild deisa ner i boksen. Han jubla mens han åpna lukå for å forsyna seg av gevinstn. Men akkurat når hånne hans for innatt i boksen for treie gong la eg te kai på Breistein med eit smell. Guten so hadde hånne godt planta i snopeautomatn min vart kasta framigjøno, men hånne satt bom fast i åpningen. Eg såg han vrei seg i smerte dar på ferjegolvet…Forbanna drittonge!
Datta dar hadde han gått av – jækla gått av.
Ka hoon? Kun ein bil på Breistein? E da ikkje folk att på hi siå? Nei, forset da slek lyt eg leggja turen innom Haus elle Knarvik. Dar va da no allti folk so skulle me ferjå, hørte eg ein so sa her hin dajen. Kanskje eg sku tatt meg ein tur te Haus ette på? Da hadde vore knakande kjekt ette gammalt.
Nei, da e på tie å kjøra. Klåkkå e dar. Den dare Opeln so kjem på Breisteinflatn i hundraog tredve skal sikkert ikkje med meg.
-Opp med lemmen! Ner med bommen! Eg legg raskt i frå kai.
Litt påvirka tå han dar idiotn so kjøre so gruele fort opp på flatn dar…
Nei, har du sett. No står han på bremså og sladda seg ront svinjen og gassa seg nerigjøno Breisteinbakken mens han heng på fløytå. Hehehe!
Han skulle visst med ferjå likavel. Ken kunne trudd da?
Ja,ja! Eg kem no bort att om ein halvtimes ti. Nei da va sannt, eg sku jo ein tur te Haus for å mimra litt om bygde so fekk bru og mista ferjå og si sjel.(fritt ette VatleBros)
Ja,ja. Han får venta. Den so venta på noke godt venta ikkje forgjeves.
No e eg tebakars te Vallstrand. Kaien e full av folk, bila og bussa.
Oiii! Ein trailar! No spørs da om eg får plass te alle. Håpa dei e goe te å stua. Detta kjem te å bli trangt. Dar står han dare traven i frå Åsn og. Hehe, tenke han angra no på at han ikkje sto opp litt før. Kaldt å stå på Vallstrann og frysa i ein halvtime i minus åtta grader. Må huska å sjekka bommen ettepå…
No e da mykje mas ner på dekk att.
-Da må no gå an å stua litt tettare, ropa ein nervøs sjåfør frå Burkeland. Han har håvve og halve overkroppen utigjønå vinduet sitt.
-Roa deg…roa deg. Me har klare instruksa på kor stor sikkerhetsmargin da ska vera mødlå bilane her og no ska me ha med den tankbilen dar og. Då vert da slek.
Han dare tullingen i frå Burkeland var einaste biln so stod att når eg la frå kai litt øve halv sju. Men eg ska lova deg da vart liv når eg klappa te kai i Haus eit kvarter seinare….
Karakter: Jau, fantasien e på plass, men ein klara ikkje koma bort ifrå at ein insinuere at ferjå ikkje e snill eller at ho skulle finna på å ta turn te Knarvikje eller spesielt Haus. Da e berre rasj elle gauka som e store i kjeften og tape veddemål som fer te Haus. Ikkje ei særs oppegåande ferja! Litt vel mykje Si-Fi men me lyt gje ein del pluss for den fine norsken (Valestrandsk). Trur me landa på M også her so da ikkje blir krangling. Ja, M!
Vil til slutt orsaka for den seine evalueringa
”Lærarane”
|
|
Påskeferie (Ilustrasjonsbilete)
|
|
|
|
|
