|
|
|
( 10.07.2010 )
|
|
|
|
( 28.06.2010 )
|
|
|
|
( 17.06.2010 )
|
|
|
|
( 17.06.2010 )
|
|
|
|
( 13.06.2010 )
|
|
|
|
( 07.06.2010 )
|
|
|
|
( 27.05.2010 )
|
|
|
|
( 27.05.2010 )
|
|
|
|
( 13.04.2010 )
|
|
|
|
( 05.04.2010 )
|
|
|
Badnafakte.com legg Bydn onna seg på ein dag
|
|
Toppkategori
Reisebrev
|
Forfatter: Fat Tony
|
Publiseringsdato: 27.01.2003 10:58
|
|
So va dagen kome. Dagen ein har forberedt, trent og mota set opp te. 5000 Bergen ska forvandlas til ein skihistorisk sandkasse
|
Påskecrawl 2002
Skjærtorsdag 28/3
Badnafakte.com legg Bydn onna seg på ein dag
|
|
Da vart påssje iår òg
|
Ja ja… so set me her i år igjen. På vår alles kjære fotballpub og får i oss nåke styrkjande mannabrus før me ska ta fatt på den skikkelege turn rundt i bydn. Stemningen e raskt stigande og me går øve førebuingane til den enkelte.
Dagen før hadde da vore nyopning på Den Glade Ostring, Hybriden, Hemorriden elle Caprien om du vil. Nåken av deltakarane hadde innfunne seg dar under da gamla ordtaket ”Når du fyre to daga på rad, vært du ikkje fullasjuk den tredje”. Detta skulle visa seg å ikkje holda stikk i år heller som so mange andre gonga. Uansett, Capo Pezzio, Atletn frå Elvikje og for anledninga Ole Ellefseter hadde hatt seg ein tur innom og fengje med seg et rekordbesøk som da står respekt av. Johnny Ola hadde blitt for åddnig natt te Skjærtorsdag at han hadde stokkje på bydn. Alle fira hadde kome seg i hus for natte og stilte meir elle mindre friske og opplagte te turn.
Tre andre litt meir fornuftige kara; Feitegrisn, Pittn og Consiglieri hadde tatt kvelden tidleg og var klare som nåken fly når fuglane feis Skjærtorsdag morning. Han eine hadde endåte inntat ein frukost som likna meir på ein 3 rettes middag for ein Sumobrytar i hardtrening. Sekkane var pakka og kakao, ablesine, stearinlys, Kvikklunch, Norske flagg og da som elles høyre var omhyggeleg kome på plass. Et par lerke var å sjå og elles litt suttlevattn som ikkje egna seg på trykk.
Kl. 10.45 var dei tre første karane innfunne seg i byparken. Alt var ette skjema men so vista da seg at toget frå Arna var eit ASH-tog ( A-Alle daga, Unntatt S-Sundaga og H-Helligdaga) Me måtte venta te 11.20 toget. Tie slo me ihjel med å smørja ski og senda Johnny Ola på 7eleven for å kjøpa frukost. Eit pizzastykkje som smakte ein blanding tå papp og oregano og ei spøta med cola. Da varte ikkje lenge før me såg 4 friske flotte Norske ungdomar i fult firsprang langs Littla Lungårdsvatnet. Ole Ellefseter var bakerst, men da varte ikkje lenge før han var fremst og vant dagens første spurtduell.
No var alle karane samla og den obligatoriske turn bort te Ole Bull Statuen var i gong.
Me stilte opp og beundra synet. Alle var einige om at da va ein flott mann, men ein var ikkje sikker på om billedhuggarn var klar over ka han i si ti var utstyrt med nere i brokje.
Nøkkjen sat unna han so diskusjon gjekk laust og fast om da va Nøkkjen i frå Bullaelve elle Nøkkjen i frå Sveakjøddne dei hadde plassert dar. So va da fram me lerkå og skåling for ein vidgjeten Valestrandsgut. Hadde han vore i live i dag, hadde han nok vore med oss på ski. Den fasta sløyfo opp til DNS og ner igjen vart gjort unna på eit blunk. Me hadde da travelt no Fotikken opna kl. 12.00. Detta fekk konsekvensar og den feitaste i følgjet gjekk på tryne i nerøvebakkjen so dei høyrde da opp te Hansa lokalena i Kalfaret.
Og då var me komme fram te da første vannholet. Diskusjon om kem som var årets moldvarp kom fort i gong, og me hadde to opplagte kandidatar som ikkje var med i fjor.
Detta sku sio visa seg å væra ein avleiingsmanøver. Gutane fekk i seg styrkjedråpane og på dopinglista stod bere Ringnes øl oppført. So vidt eg veit vart heller ingen tatt i den fryktelege form for bloddoping.
Turn gjekk vidare opp til DNS igjen og her skulle badnafaktna få bein, unnskyld ski å gå på. Mens nåken tå karane var i minibankjen, var allereie blide og smilande Bergensara stilt seg opp for å få med seg knall og fall på nypolert skifer. Altletn frå Elvikje og vår alles Consiglieri vart liggjande i ei rua midt på plassn og satte standarden for viare utskeielsa. No skulle utforbakkjen til pers og låtten sat laust hjå elles so patente Bergensfruer. Utforbakkjen e elles kjent for å væra tråppo opp til DNS frå Ricks.
Han Consiglieri gjekk mildt sagt på tryne i da nista partiet til stor jubel nere frå Ole Bullsplass, men til ein skrekk og advarsel for oss andre. Ein som ikkje fekk panikk var karn frå Elvikje som hadde lagt igjen vete heima før Påskehelje. Han gav gass frå øvste avsats og avslutta med eit vakkert hopp med tilhøyrande nedslag i bunn. Sleke skiferdigheta har me ikkje sett siå Kjekken herja vilt på Helgabødn og i Bakkjen før i tie.
Restn tå følgje gav seg på tap og tok et tråppetrinn om gongjen.
No vart me innlosjert trygt borte i ein krok på Folkemunne. Her rakk ikkje pengane lenger enn til om lag ein tredjedel av da me fekk oppi Vestre Torgate, so følje fekk fort på seg skina att. På tråppo utaføre fekk tilreisande turista eit foredrag om Valestrandsgutn Ole Bull og til slutt bar da i jamn takt øve Torgallmenningen. Føre var litt trott her so alle gjekk på ei long rekkja. Me hadde ikkje ti å smørja for no skulle Musikk puben te pers. Før da rakk me ein sprintduell øve eit av Bydns travlaste lyskryss og ein fotosession framføre Edvardn på Vågsalmenningen.
På Musikk puben spelte dei ikkje KISS, men me fekk trøsta oss med at Rammstein spraka øve musikkanlegget. Nåken tå karane var ute og fekk seg lunch og da varte ikkje lenge før smørjarn, ablesinskrellarn og sjefsfotograf Sleggjo kom med båtn frå Haugesund.
So nærma da seg tie før den eigentlege lunchen me alle hadde venta på. Me samlast alle rundt storabordet i vinduskarmen på The Harp Irish pub og fant fram sekkane.
Da varte ikkje lenge før bordet var fylt opp av termosa, ablesinskal, Kvikkluncha og kakao mellom ”dagens suppe” som dei servera i Pint glas dar på huset. No fekk karane ny energi og da varte ikkje lenge før dei tok oppstilling på Bryggen for dagens ”Uneco-spurt-duell”. Detta synst turistane var stas og da va fleire enn Sleggjo so skrudde fram fotografiapparatet. Feitegrisn såg for seg ein klar sisteplass og inntok stillinga som startar. Litt overraskande kom han i mål som tredje mann mens på Bryggen låg dar skiløpara flolagde i ei røys av bein, armar, ski og stavar. Me håpa Sleggjo fekk tatt bilde av detta endå so full han var i lått.
På Zacken so den sama tøysejentå som hadde vora dar i fjor. Ho synst da va kjekt at me kom igjen i år og, men me fekk ikkje lov te å syngja…. Av forståelege grunna.
Me da smile og dei musaflettna e da ikkje so løye me kjem igjen, sa me. Me bestemte oss for å avslutta byturn dar og vart sitjande te Rutebiln va i emning. Detta førte med seg at da vart ein heller litt ustø gjeng som for øve lyskrysset på Torget i halv ni tie på kveldn. Men stemningen va på topp og syngjngen ville ingen ende ta. Mens me venta på Rutebiln vart endåte skina tatt i bruk som instrument. Da spørst da om ikkje folkjke sø i bydn va litt glad øve at no va me ferige for denne gong og at da bar heimat.
Bussturn vart ei minnerik oppleving og songane sprette seg i frå ”Pølsna hennar Magnhild” og ”Singel og sand” til dei obligatoriske Valestrandsongane. Eg trur ikkje da va eit einaste aua som var tørt når me såg ferjå og Valestrand lysa i da fjærna frå øvst i Breisteinbrekkå. No sku da værta stas å få koma heimat.
Ferjå la frå kai og på dekk stod da 8 kara med gråtn i halsn og nynna te ”På ei ferja i frå Breistein, kjem eg dar so eg vil bu”. Skina ramla ut av rutebiln og alle fekk sitt å stri med når da va bere eit par OK ski i ein samling av Åsnes ski av da goa gamla slaje. Når om sider alle hadde fenje spent på seg sine ski, vart dar eit lurveleven utanom da vanliga.
Da går gjete om da på bygde at dei høyrde oss heilt inn i Myrane. Da va i alle fall ein som vart i kave og trudde at ferjå kolliderte me kaien.
Nest siste etappe var i gong og nåken va so ivrige at dei va kome i land før ferjelemmen va lagt ner. Detta e ein vanleg prosedyre, men ikkje alltid me ski på beina. Da gjekk øve all forventning bra og me kom oss på Ole Bulls Kro utn fleire blåmerkje.
Dar fekk me innta dagens supa til prisn; et to betal for ein. Nåken fekk endåte nedpå endå ein burgar. Her hadde me diplom utdeling og ordet var fritt. (Takk te Franken for diplomane han laga) Her vart da avslørt at Feitegrisn var årets moldvarp siå diploma han hadde laga låg att heima.
Festn på endestasjon Den Glade Ostring var allereie godt i gong og so åddnige me hadde vorte, va da bere å ta sekkjen fatt og koma seg av garde. Her vart me tatt imot til fult hus og stormande jubel. Endeleg sku me få setja ski og sekka frå oss og kvila et bel. No vart da dansing og sjauing te den store gullmedalje, dar me va heltane som hadde vore på ski te Bydn.
Nåken kom seg heimat på natte ein gong, mens andre gjorde da ikkje. Nåken hadde endåte sko og kle med seg når dei vakna opp te nye skippertak og badnafaktena som sku ga føre seg på Langfredag….. for om kveldn sku da væra Sleggjefest.
På vægne av Valestrand Tur og smådrykkjarlag vil eg takka for ei framifrå utflukt og ein tur me ikkje vil gløyma om me so sku værta vaksne. Måtte da værta lika bra te neste år.
Til slutt vil me få takka;
- Hansa Borg Bryggerier for framifrå suttlevattn langs heila rutå
- Ballantine’s og Johnnie Walker for mykje da sama.
- Noregs Skiforbund for logoen på Diplomane.
- Åsnes turski og OK ski på Hauå for utstyr.
- Alle plassane som gav oss husly på vår veg ( Fotballpuben, På Folkemunne, Musicpuben, The Harp, Zacken, Ole Bulls Kro og Den glade Ostring.)
- Og Alpharma for Paracetamol til dagen derpå
|
|
|
|
