|
|
|
( 10.07.2010 )
|
|
|
|
( 28.06.2010 )
|
|
|
|
( 17.06.2010 )
|
|
|
|
( 17.06.2010 )
|
|
|
|
( 13.06.2010 )
|
|
|
|
( 07.06.2010 )
|
|
|
|
( 27.05.2010 )
|
|
|
|
( 27.05.2010 )
|
|
|
|
( 13.04.2010 )
|
|
|
|
( 05.04.2010 )
|
|
|
Toppkategori
Reisebrev
|
Forfatter: The Kanel
|
Publiseringsdato: 02.11.2005 21:47
|
|
The Kanel har vore ute i den store verda på ferietur. Han kom ikkje lenger enn sø te bydn men da kan no vera svært nok stunnå. Her kjem reisebrevet om da han opplevde på ferien sin.
|
|
|
Løye ein vart henta midt på natte og innlagt?
|
Ette den fyrste treninga til VHFKSK kunne Fat ”Shanks” Tony konstatera at ikkje alle spelarane va i lika god form. Tesingen va vel heilt grei, men kondis’n va da enkelte so sleit med! So Fat Tony for heim og leste nåken gamle gym-notat so Ke hadde kopiert opp te han ein gong. Og før han for på trenarseminar delte han ut eit treningsopplegg te enkelte tå spelarane. Da va ikkje alle so tok detta lika seriøst og Hobbitten berre fnyste tå heile greiena.
Men underteikna tok dette svært seriøst og fulgte opplegget te punkt og prikke. Men ette femte gongen opp Tyssetrappena (dei gamle i tre) torsdags morgon, før jobb, sa kroppen til the Kanel brått stopp. Han vart tung i pusten, kraup ner te Tøsse bakeri, fekk seg ei sværa kringla hjå Mr.Pitt, men da hjalp ikkje. Han vart berre verre og verre utøve dagen. Og torsdags natt va da te doktar’n og siå på hovdes inn i ein ambulanse…….
Badnafakte.net ut på tur!!!
|
|
Ferie på helså laus.....
|
Ja, no va the Kanel spent. Kvar skulle badnafakte på tur denne gongen? Jau, da vart te ærverdige Haraldsplass diakonale sjukehus. Spanande! Fekk ei fin seng, og beskjed om å kle tå meg og på med sjukehuskle. (Utrulig kor sjuk dei klena kan få folk te å føla seg!) So vart eg trilla inn på eit sværa rom og tre sjukepleiara tok allslags prøva og stilte spørsmål. So for dei og dar låg eg åleina. Men ikkje lenge. For snart kom dei inn med ein kar so hadde bukså på knena i da dei kom inn hoveddøre med han. (Og når klokkå har slått tolv, ner på….)
So følte denne samtalen mellom mannen (M) og sjukepleiar (S):
S: Kor bor du?
M: Eg bor ingen plasser!
S: Var det derfor du låg i grøften på Askøy?
M: Eg bor i himmelen!
S: Åhhh… Då var det no bra at du våknet her.
M: Det var det du som sa…Gi meg et teppe for faen… Eg fryser…
S: Hvis du hadde kunnet samarbeide litt så…
M: Eg gjør jo ikkje ant!
So vart eg heldigvis flytta, men da va lakt med plass so her va da berre te å plassera meg på Slag- posten. Dar blei eg blant ant møtt av ei dama so snakka med Jesus. –Ser du det Jesus, ser du det? Oooooohhhh, de har plassert meg på gangen. Ooooohhhh……. messa ho ut med merkelig lys og skjærande stemma og gjentatt i da uendeliga.
Eg havna innpå eit rom med ein so hadde hatt slag og ein so va operert i eit kne. Da va begynt å bli tidlig morgon og eg fekk meg endelig litt søvn. Våkna ei stund etterpå av at han med slag sitt og fortell (altfor høgt) til seg sjøl kor fint ver da e ute i dag. Og so fortell han historien om at han ska heim i dag, men tilbake neste veka for å trena. Detta fortell han so ofta han kjem te ordet. Eller i alle fall so snart han har glømt at han nett har fortalt da…..
Han hidn høyre ingenting men prøve te stadighet å starta ein samtale. Men so kjem han på at han ikkje e i stand te å føra ein samtale uten å høyra ka me sei. Utenom da e han mest opptatt av å skryta tå den varme og fine dagen og at det var da en nyyyyyyyyydeliiiig dag han skulle reise hjem på. Mannen e rett og slett i perlehumør…… Heilt til ein lege kjem inn og fortell at han har fått blodpropp. Kjipt! Da va då sånn ein flott dag!
So vert eg forflytta te lungeavd. Og eit nytt tremannsrom. Han eine sa heldigvis ikkje eit kløyva ord te meg, men satte sannsynligvis ny norsk rekord i medisinforbruk. Kar’n i senge attmed meg han va ein skøyar. Grønn stær på begge auna, so godt som døv, brokk og sikkert ikkje mykje att før han vert Norges eldste mann. Og som om da ikkje va ufør nok so prestere han å detta or senge og knekka armen. Forstår godt at han innimøllå låg å mumla: -Ska hem igjen snart…. greier meg jo fint alene….. har eg no alltid gjort…… Spesielt då da litt utpå kvelden gjekk i bukså på han….
Dagane går. Lørdag e da ein nydelig lapskaus te middag. Ved hjelp av den fant eg jo ut ka dei har hatt te middag den foregående veka. So slapp eg no å spørra om da… Ut på ettermiddagen e planen å benka seg foran tv’en i tv-ståvå og sjå fotballextra. Men då eg kjem inn dar sitt ein eldre kar og har opplæring med ein endå litt eldre kar i tekst-tv bruk….
”Så kan du trykke på den knappen der for å bla…”
”Haaaa…Ka sa du nå?”
”Du kan trykke…”
”Haaaa…?!”
Ein snill lege ga meg fotballperm so eg kunne fara ned te bydn for å sjå kampen med Johnny Ola. Men eg begynte raskt å sakna romkameratane mine og tok fyrste rutebil oppatt ette kampslutt. Herlig å komma opp att te den friske sjukehus-lukta, og ei god seng. Få seg ei god natts søvn før ein vert vekt grytidlig om morgonen av at alt lys i rommet vert slått på samtidig, og at nokon rope GOD MORGEN! Får litt militærfølelse av sånt. Får litt lyst på eit maskingevær òg i da lyset slår i mot deg!!!
Ellers so har eg gjort mine forsøk på å få med meg sporten i tv-stovå. Men da skjer som regel da samma kver gong…. Kjem inn dar halv sju. Da set eit par eldre kara i raud slåbrokk dar og eine tå dei har kontrollen på zappar’n. Bak dei sitt da nåken frue i rosa og lilla joggedrakte. Nyhende får ein sjå, men med ein gong ordet sport vert nevnt; -Kan du sette over på den lokale? Og gubbane lya. Sakta da ja! Vestlandsrevyen. Flådis!
|
|
Men dasse pillarane dei gav meg...... dei va kjekke!
|
Ka so feila meg fant dei vel egentlig aldri ut, men eg har no fått prøva mykje løgne medisina om ikkje ant. Fekk nokken pillara mandags kveld og den natte drøymde eg følgjande:
Klart for kamp mellom supportarane og A-laget. Kampen må spelast på Hjellvik, sia Atle Hevrøy sku arrangera skøyteløp på Furubakkjen. Eit kvarter ut i kampen nekta A-laget å spela meir føda at Johnny Longhair kneip dei. Eg fann eit par sjøl-lysande grønne snowjogs i garderoben og sonen te Ke va linjedommar. God medisin!
Da e mange fine reisemål, men Haraldsplass må vel kunna seiast å væra eit tå dei bedre….i sin prisklasse!
Kan vel berre seia so de Lillos: Ingen blir klok av skade, som ikke var klok fra før!
|
|
|
|
